Robert Słaboń
Biografia
Robert Słaboń urodził się 15 września 1953 roku w Kątach Wrocławskich. Jest synem Adolfa Słabonia i ojcem Krzysztofa, również żużlowców. Do ligowego zespołu Sparty Wrocław trafił w 1973 roku, dwa lata po zakończeniu kariery przez ojca. Szybko zadomowił się w składzie i reprezentował wrocławski klub do 1982 roku, a ostatnie dwa sezony spędził w lubelskim Motorze.
W 1979 roku był finalistą Indywidualnych Mistrzostw Świata w Chorzowie, zajmując piętnaste miejsce. W tym samym sezonie został powołany na finał Drużynowych Mistrzostw Świata na torze White City w Londynie, gdzie Polacy nie zdobyli medalu. Trzykrotnie startował w finałach Indywidualnych Mistrzostw Polski, zdobywając dwa brązowe medale w latach 1978 i 1979 na stadionie im. Edwarda Jancarza w Gorzowie Wielkopolskim. W finałach Mistrzostw Polski Par Klubowych wywalczył dwa tytuły wicemistrzowskie (1975 w Lesznie, 1976 w Gdańsku) oraz brązowy medal w 1978 w Chorzowie.
Słaboń pięciokrotnie brał udział w finałach Złotego Kasku, a w latach 1979 i 1980 zdobył to trofeum. Występował także w finałach Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski i Srebrnego Kasku oraz wielokrotnie reprezentował Polskę w meczach międzypaństwowych.
Po zakończeniu kariery wyjechał z Polski, a po latach wrócił, przywożąc z Kanady syna Krzysztofa, kontynuującego rodzinne tradycje żużlowe.